DORA, hari-mutur solteak

Narrazioa

Batzuetan, eskailerak jaisten ditut, atarira irten, eta gero ez dakit zein aldetara jo. Edo abiatzen naiz eta zabuka hasten. Besotik heltzen didate, eror ez nadin. Nik, zasta!, kolpe batez kenarazten dien eskua. Bakarrik joan nahi duen mozkorra bezala portatzen naiz. Belarrik ez jateko, burutik behera zakua sarturiko astoa bezala mugitzen naiz. Kostatzen zait ederki jendeak zer dioen ulertzea. Jendeak ito egiten nau; hala eta guztiz, jendea nahi dut inguruan. Kalera irteten naizenean, kostatu egiten zait berriro itzultzea. Ez naiz ohitzen bakardadera. Doraren argazkiek gutxi betetzen dute, hutsunea hazi baizik. Argazkiak politak dira, han dagoena itzultzea espero duzunean. Bestela, aldiz, ilundu egiten dute paisaia.

DORA, hari-mutur solteak (jarraitu)

Esta entrada fue publicada en 1 Narrazioa y etiquetada . Guarda el enlace permanente.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s