Agur, Jesus!

Ez genian horixe asko espero. Ezustean harrapatu gaituk. Ez zaidak gelditzen hire izena eta izana letra hauen bidez ondratzea besterik.

Betiko topikoarekin hasiko nauk: tratu errazeko pertsona hintzen, konplexurik gabea, sentitzen huena garbi esaten huena, hizketan klarua eta barrena alderik alde irekitzen hekiena, heuretzat sekretu gutxi gordeta. Heure buruarekin konfiantza handia, eta ez huen inoren gainetik jartzeko premiarik sentitzen, parean jartzen hintzen; heure buruarekin huen segurtatuna adierazten dik horrek.

Zaldibian oraindik “Jesus apaiza” esaten jarraitzen diagu, nahiz eta utzi huela, edo utzarazi ziatela, berrogei urte izan. Hala ere, gertaera horrek ez zian zapuztu zaldibitarren hireganako miresmena, hirenaganako uste ona. Lan asko eta era askotako lana egin huen: apaiz, irakasle, ikastolako umeak garraiatzen, behar zuenari aterpea ematen (garai hartan hori ezinbestekoa zuan).

Gurera etortzerako ere, ibili asko egina. Joan den irailaren 17an egon gintuan elkarrekin azkeneko aldiz, Zaldibiako Ikastolaren Urrezko Ezteiak ospatzen. Orduan berritu genizkian gauza asko: pertsonalak eta sozialak… hik apaiz jarraitu nahi eta ezinezkoa gertatu zitzaianekoa, edo atxilotuta hengoela Guardia Zibila Errezila Breviario bila bidali huenekoa, gaztetan edandako iturriak inoiz baztertu ez izana, Ameriketako ibilia ikasle eta irakasle moduan, Donostian familian eta koruko abeslari moduan gustura, hire esperantza eskatologikoak, eta abar eta abar.

Suerte handia izan duk bizitza honetan hi ezagutu eta hirekin tratatzea. Ez zekiat nola eskertu hiregandik jaso dudan guztia. Gaur, damurik, ez nauk izango hire ondoan, urrutiak eta autoan ibiltzeko konfiantza-eskaziak debekatzen zidak hori, baina bihotzez hortxe nagok, eta izkribu hau izan dadila guztiaren ordain. Egun Handira arte. Amen.

 P.D. Oraindik gauza asko geratu zaidak edo utzi diat tintontzian. Agian, egunen batean kontatuko diat gehiago.

Anuncios
Publicado en 1 Biografia | Etiquetado | Deja un comentario

Eguberrien inguruan

Niri ongi iruditzen zait Eguberriak denek ospatzea, bakoitzak bere esanahiarekin

Behin San Tomasak ezkero –etzi osasunaren eguna, bihar ez zaigu tokatuko-eta loteriarik–, Eguberritan gara. Urteroko legez, zorionak denoi: ondo denak disfruta dezala osasunaz eta oker dabilenak izan ditzala indarra eta duintasuna, egoerari aurre egiteko.

Gure kulturan, ‘Jesusen jaiotza’ ospatzen da; kontsumo-bizitzari gero eta lotuago ospatu ere. Horretan, fededunak eta gabeak, denak berdintsu. Badabil debate bat, Gabonak jai erlijiosoak ote diren ala hein handian soilik kulturalak: tradizio, usadio eta ohitura bilakatu ote diren. Bietatik izango du, baina erlijiosotik gero eta gutxiago. Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

Zomorro baten historia

Enrique Martínez Lozanok, Joan den astelehenean, asteroko legez, bi artikulu bidali zizkigun. Horietako baten izenburua: ‘Historia de un gusano”, Félix Adámez-ek idatzia.

«Imajina dezagun 7.000 milioi hanka dituen zomorro bat. Eta badago antzeko organismo bizia, 7.000 milioi neurona dituena, gure garunean bizi eta hiltzen dena. Den guztiari izena ipintzeko ohitura dute neuronek. Kreatura handi horri Lur deitzen diote. Beren burua gizaki izendatzen dute.

Zomorroak hanketan dauzka neuronak, hanka bakoitzeko neurona bat. Eboluzioari esker, neuronek hobera egin dute alde guztietatik, auto-kontziente izatera iritsi arte. Hori da kreazioaren gailurra. Seguir leyendo

Publicado en 1 Espiritualitatea/gogoeta | Etiquetado | Deja un comentario

Lujanbio, Maialenen aurka

Beste edozein bertsolari har nezakeen, baina Maialen Lujanbio aukeratu dut, eta kartzelako saioak, azterketa txiki bat egiteko, bera delako lehen postuan sailkatu dena eta bera delako hiru bertsoko saioarekin, txapelketa osoan, punturik gehien lortu duena: Irunen, kartzelako lanean, 177 puntu.

Ez da sekretua, nire blogean idatzia dago-eta, alde handiak daudela lehengo eta oraingo bertsolarien artean, baita antzik handiena dutenen artean ere. Besteak beste, gaiari heltzeko eran ikusten dut alde izugarria, batez ere bakarka ari direnean.

Lehen baino zuzenago heltzen zaio orain gaiari, ez da hainbeste metabertsolaritza egiten, erretorika ez da lehen adina erabiltzen. Gaur nekez hasiko da bertsolari bat, Uztapide hasi zen bezala: «Auxe da gai polita orain neregana, alboko lagunandik iritsi zaidana; bertsoak bota bear dira irubana…». Horrekin ez naiz ari Zestoako bertsolari handiaren joera itsusten, hori denena baitzen garai hartan. Gizartea zeharo aldatu da, eta bertsolariak ere gizartearen produktu izaki. Seguir leyendo

Publicado en 1 Bertsoa | Etiquetado | Deja un comentario

“Hildakoei bakean utzi”

Artikulu honen abiapuntua dago Aritz Gorrotxategi eta Ramon Etxezarretak joan den astean publikatutako artikuluetan: ‘Lete’ eta ‘Elurretako Lete’. Gorrotxategik gogorregia dela insinuatzen du Koldo Izagirrek, ‘Elurra ikusi dut’ tituluarekin –Xabier Leteren poemen antologia– prestatu duen liburuaren epilogoa, non Izagirre jaunak dioen oiartzuarrak Riba eta Rilkeri plagiatu ziela zenbait poema.

Basarriren bertso baten amaiera parafraseatuko dut hemen: “Okasioa jartzera al zatoz zeure herriko festetan, // hori esateko ez al zegoen toki hoberik bestetan”. Gorrotxategik ere gauza bera esaten dio Izagirreri, liburu mardul baten epilogoa erabili behar al zuen horretarako. Nik erantsiko nioke: ez al zegoen lehenago esaterik? Ez al da, bada, errespetatu behar gure artean legea eta gizalegea izan dena: hildakoei bakean utzi? Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | 2 comentarios

«Onenak eamango’u»

Abenduak 7 egun ditu ‘gaur’. Larraitzen gaude, kartetan hasi ezinik, Juaniren zain, baina ez da etorriko. Atzo agurtu gintuen Egun Handira arte. Zaldibiako Santa Fe eliza mukuru betea zela egin zen amona gaztearen hileta-elizkizuna (61 urte besterik ez).

Gure ustez, hiletan elkartzen dena da benetako herria. Hor ez gara oroitzen taldeen koloreez, hor denok talde bakarra gara. Juaniren hiletan ere herri bakarra elkartu ginen, Juani –bakoitzak ere erara– gogoratzera eta haren familiari solidaritatea eskaintzera; hori bai, toki askotatik etorriak, endemas ere zaldibitarrak eta amezketarrak. Izan ere Juani Goikoetxeak, berez amezketarra izanik, Zaldibian eman ditu biziaren bi herenak, 40 urtetik gora. Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

Onarpenetik dator atsedena

Otzantasuna –malgutasun, tolerantzia eta ez-biolentziaren sinonimoa– eta apaltasuna ez dira Jesusi bururatzen zaizkion baldintza arbitrario batzuk. Atsedenerako sarrerako atea dira baizik, zeren horiek dira egian murgilarazten gaituzten elementuak. Eta badakigu egiatik kanpo ez dagoela inolako atsedenik.

Apaltasunak esan nahi du denaren onarpen sakona. Onarpenak berea du bakea. “Hala izan balitz”, “hala izan beharko zukeen…” eta horrelako kontuak isildurik geratzen dira, egoaren harrokeria bazterturik, eta orduan bat egiten dugu erreal ororekin.

Zeren, gure burua bere ideia eta interesengatik mugitzen delarik, konpretsiorako ahal eskasa izanik, den guztiarekin bat izatera deitzen digu gure desira sakonak. Hain zuzen, lotura horren kontzientziak ipintzen gaitu egiarik sakonenean.

Hor amaitzen da larria eta orduan agertzen da bakea.

Bestalde horrek esan nahi du onarpen osoa eta jakinduriaz errenditzea ez daudela besteen aldeko jardun eta konpromisoaren kontra, baizik eta, hain zuzen ere, sustatu eta purifikatu egiten dituela, zeren tokirik egokienetik jaiotzen dira: ez, noski, egoaren exijentziatik, kontzientziatik baizik.

 (cf. El evangelio lee nuestro anhelo, E. Matínez Lozano, Desclée de Brouwer, 27 or.)
Publicado en 1 Igandeko ebanjelioa | Etiquetado | Deja un comentario