Iztueta jaio zela 250 urte

ZALDIBIA. DV.  Azaroaren 29an beteko dira 250 urte Juan Ignazio Iztueta Etxeberria jaio zela. Hori dela eta ekintza asko eta handiak izango dira, egun horretara bitarte, aurrekoan, alkateak eta Iztueta Elkarteko arduradunek eman zuten prentsaurrekoan azaldu zutenez.

Juan Ignazio Iztuetak bizitza oso mugitua izan zuen, bai burutu zituen lanengatik eta baita Justiziaren aurrean behin baino gehiagotan agertu behar izan zuelako. Baina, batez ere, dantzari, dantza-maisu, idazle eta bertso-jartzailea izan zen. Hain zuzen, herritar batek komentatu digunez, “aukera bikaina zen urteurren honetan bere bertsoekin liburu eder bat publikatzeko, bertsoak, dagozkien komentarioekin, antolatuta baitaude”. “Beste batean beharko du”, esan digu etsipenez bertsoen antolatzaile horrek. Gogora dezagun sikiera bakar bat:

Nere maite polita
zutzaz oroitzian
odola pil-pil dabil
nere biotzian,
kanpora irten nairik
alegin guzian;
min honek bearko du
sendatu iltzian.

Bertsolaria ote zen jakin aurretik, bi aipamentxo egingo ditugu. Hau dio Orixek: «Poeta gaia zen inolaz ere Iztueta, bere burua lantzeko bidea izan balu». Eta beste hau Manuel Lekuonak idatzia da: «Olerkari bezela, Iztueta etzan izan beste munduko gauza. Bañan, ori bai, gai ortan ere asko ageri izaten zitzaion bere beste alderdia, bertsolari-alderdia. Nolanai dala, itz-neurtua oso ondo ta «aire ta bote» esan oi dan bezela, erabiltzen zuan».

Beraz, Lekuona Zaharrarentzat bazen bertsolari, nik ondorioztatzen dudanez. Bada, Manuel Lekuonarentzat baldin bazen, ez da erraza izango horri kontra egitea. Pello Esnalek ere behin baino gehiagotan aitortu izan du: «Iztueta bertsolaria zuan».

Kontuak kontu, egin direnez gain honako ekitaldi hauek daude hemendik hilaren 29ra:

Azaroaren 23an, osteguna, Iztuetaren garaia eta lanak
18:30ean Karreranea Kultur Etxean
Hizlaria: Gerardo Elortza

 Azaroaren 26an, igandea, Iztuetak jasotako dantzen erakustaldia
12:00etan plazan Parte hartzaileak: Donostiako Udaleko txistulari taldea, Zaldibiako txistulariak eta Gipuzkoako hainbat dantza taldeetako kideak

Azaroaren 29an, asteazkena, Iztuetari omenaldiak
Dantza Saio bereziak gipuzkoako hainbat herritan.
Zaldibian Iztueta dantza taldearen erakustaldia, 18:30ean Txamarretxe plazan. Dantzari, dantza talde eta dantza zale guztiek, Iztuetaren jaiotegunean, hura omentzeko aukera izango dute. Izan ere, azaroaren 29an, talde bakoitzak bere herrian, Iztuetak jasotako dantzen erakustaldia egingo du.

Erakusketa, azaroaren 16tik 29ra, Karreane Kultur Etxean “Juan Ignazio IZTUETA”: Astelehenetik ostiralera 17:00etatik19:30era.
Azaroak 26 (igandea): 10:00etatik-12:00etara.

 

Anuncios
Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

Zumarraga, 1969

Halabeharrez, nik 24 nituen egunean, 1969 azaroaren 16an, ekin genion bi hilabeteko grebari. Gaur beteko dira 48 urte. ‘Ilbentzaren’ 16an itzuli ginen berriro lanera. Esteban Orbegozo, S.A.ko grebari buruz dihardut.

Puru txikia errez nindoan lantegira, bazkalondoan. Jende mordoxka ikusi nuen sarrera aurrean. Haien artean, sindikatu bertikaleko ordezkari batzuk ezagutu nituen. Bertikalekoak izan arren, baziren lan baldintzaz arduratzen zirenak, langile-kontzientzia apur bat zutenak.

Arratsalde hark eta ondorengo 60 egunek irudi asko utzi zuten nire oroimenean, baina bat beste guztien gainetik: enplegatuak “lanera” joaten ziren, langileon artetik pasatuta. Detailetxo bat. Militarretan galoiak bezala zen han kaskoa: enkargatu nagusiek berdea janzten zuten, enkargatu soilek eta, oro har, enplegatuek horia. Ofizialek gorria, urdina edo marroia, eta espezialista eta pioiek beltza. Kasko berdedun eta horidunek ez zuten grebarik egiten. Beraz, garai hartan langileak aurrera egin bazuen, behekoei esker izan zen, erdiko eta goikoen konplizitaterik gabe. Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

“Hauxe esan behar dut”

 

MERTXE RENOBALES, zientzialaria, Bilbo. Hauxe esan behar dut: Jainkoa ez da [kreazioz] kanpoko izate bat. Nik “Jainkoa” deitzen diot Unibertsoaren eta Biziaren oinarri eta iturri den Energiari; zelula batetik, denbora geologikoan zehar, milioika izaki bizidun sortzen dituen Ahalmenari; arazoak gainditzeko, erori naizenean, berriro zutik jartzeko nire baitan dagoen Indarrari eta nire Maitasunerako jarreran agertzen denari.

Denboraren poderioz, otoitzaren hizkuntza tradizionala aldatzen joan naiz. Jainko horrengan sinesteak bultzatzen nau osotasunean bizitzera, izatera hel naitekeen guztia izaten saiatzera. Eta baita gizaki guztiak maitatzera era, urrun edo hurbil egon, ezagunak nahiz ezezagunak, ahal dudan guztia eginez. Adibidez etxean, lagunekin, gaixorik dagoen pertsona zaintzen, klaseak prestatzen eta azaltzen, erosketak egiten, hondakinak birziklatzen, boluntario-lanetan, isiltasunean, eta abar. Hori egitean, “bizia ematen” parte hartzen dut eta benetan “konektatzen” ari naiz nire baitan dagoen Energia-Bizia-Maitasuna den Jainkoarekin.

Horrela, beste era batera, baina otoitz egiten ari naiz. Otoitz egitea da aldi honetan [presentean] osoki bizi izatea, besteen ongizateari zuzenki edo zeharka lagunduz. Otoitz egitea da egunero modu ezberdinetan agertzen den Biziaren Misterio sakona estimatzeko adi egotea.

Hemen aldizkaria, 55. Alea, 113-114 or.

 

 

Publicado en 1 Espiritualitatea/gogoeta | Etiquetado | Deja un comentario

Bertsoa eta atentzioa

Bertsoa eta atentzioaz hitz egin nahi nuke, nahiz eta nahiko atzendua nagoen, mila arrazoigatik; batez ere, adinak barkatzen ez duelako, anaia Patxirekin batera Bertsozale Elkartera eskribitu nuen eran (uztera gindoazela).

Nabilen tokian eroso samar sentitzea gustatzen zait, azkeneko urteotan zail gertatzen bazait ere, herabe amorratua naizelako edo inguruak herabe izanarazten nauelako. Neure jarrera da, eta ez dut jaurtiko inoren aurka gezirik: nola, bada, nire bizi osoa bakezale-irudia ematen ahaleginduta, askok sinetsiko ez badit ere?

Zenbat aldiz geratu naizen etxean, saio batera pozik joango nintzatekeena! Aurtengo kanporaketan ere izan dira ekitaldiak aski gertu: Seguran, Legazpin, Tolosan… Aurrekoan, adiskide batek esan zidan galdu dudala saio ederrik, batez ere Irungoa. Dena den, telebistaz entzun nuen zati dezentea. Portzierto, bada jenderik Maialen Lujanbioren kartzelako saioarekin ‘estasi’ moduko bat bizi eta esperimentatu zuena; horrela bizi eta esperimentatu izan zuenak eskubide osoa du esperimentatu zuena azaltzeko; nik ez nuen hain horrela bizi izan eta esperimentatu. Bertsoek inpresio ona egin zidaten, baina normal samarra. Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

Maltzurkeria

«… egin eta bete esaten dizuetena, baina ez egin beraiek egiten dutena, zeren horien ez dute egiten esaten dutena (Mt 23,1-12).

(…)

Irakurgai honek oso gogor hartzen ditu Fariseuak–erlijio judutarraren elitea– eta eskribak edo teologo ofizialak, batzuk eta besteak talde berekoak.

Eraso zorrotza ageri da erlijioaren maisu ofizialen kontra. Ez dira kontu arinak leporatzen zaizkienak: inkoherenteak, faltsuak eta hipokritak: ez dute egiten esaten dutena.

Baina bada oraindik gehiago: (…) autoritatearen abusua erantsi behar zaio hipokresiari; eurak nahi duten bizi dira, eta mendekoa zanpatu ahal duten guztia. Haien helburua ez da irudi ona ematea besterik, edo aitortza sozialaren bila saiatu, ohorezko postuak lortu, erreberentziak jaso eta tituluak eskuratu.

(…)

Kristau komunitateetan ez dago beste hierarkiarik, zerbitzua baizik. Antolaketa beharrezkoa da edozein talde sozialetan, baian, maiz asko, errazegi bihurtzen da neurrigabeko hierarkizazioan.

Ondo begiratzen badugu erraz ikusiko dugu kristautasuna bera ere sarri asko erori dela bekatu horretan. Batez ere, eliztarren kontzientzia zanpatzea da okerrena.

Eta edozein antiklerikalismoaren aurrean, ona izango litzateke horretarako motiboak nondik datozen ikustea. Ez al da izango instituzio erlijiosoak berak motiboren bat duela? Jesus, testu honetan zehar ikusi dugun eran, antiklerikala baldin bazen, hura erreferentziatzat hartzen duen erlijioa zergatik klerikaldu da horrenbeste?

(cf. Guía para volver a casa, E. Matínez Lozano, Desclée de Brouwer, 381 or.)
[2017.11.05]

 

Publicado en 1 Igandeko ebanjelioa | Etiquetado | Deja un comentario

Erreforma: bostehun urte

Bostehun urte egin behar dugu atzeraka denboraren trenean, gatazka handi bat gogoratzeko. Herenegun, urriaren 31n, bete zen bosgarren mendeurrena Erreforma protestantea hasi zela. Martin Luterok, Witterberg-eko agustindar irakasle gazteak, egun horretan ezarri zituen indulgentziei buruzko 95 tesiak gazteluko eliza palatinoan.

Historialariek diotenez, horrekin batera, gutun bana idatzi zien bere gotzainari eta Sajonian indulgentziak predikatzen ari zen prelatuari. Esaten zien: “Ez da egia San Pedro eliza eraikitzeko aurreraturiko diruagatik lorturiko indulgentziek salbamena bermatzen dutenik. Gotzainek predikatu behar dutena ez dira indulgentziak, ebanjelioa eta karitatezko egintzak baizik”. Eskandalu hura moztearekin batera, Elizaren erreforma sakona eskatzen zuen Luterok. Hark nahi zuena zen iparra galdutako Eliza hura ebanjelioaren argira berrekartzea. Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

Arantzazu 2017, Palabras finales

PALABRAS FINALES (inteligibles en clave de presencia, juego, sonrisa…) del encuentro con Enrique Martínez Lozano — Arantzazu, 6, 7 y 8 de octubre de 2017

1.Habiendo utilizado en nuestra vida excesivamente el sustantivo, e incluso el adjetivo, convengamos hoy en “lila”, jugando en gerundio, que viniendo nos dimos cuenta de haber llegado al sitio adecuado: al lugar donde se descargan las mochilas y, en aligerándolas, nos ha ido naciendo la gratitud a la vez que la comprensión, que son actitudes-base del buen vivir. Seguir leyendo

Publicado en 2 Espiritualidad/Reflexión | Etiquetado | Deja un comentario