Hirurogeita hamar aldiz zazpi

«Jauna, nire anaiak/nebak ofenditzen baldin banau, zenbat aldiz barkatu behar diot?» (Mt 18,21-19,1)

Logikoa denez, parabola hau ez dago irakurtzerik literalki. Kontaera metaforikoa da, eta nahi duena da mezu garbia ematea, modu inpaktagarrian eta (zenbaitetan) probokatzailean. Gaur irakurri dugun testuan, argi eta garbi ageri da: barkamena osoa da, baldintzarik gabea. Benetako amodioa bezala, inoiz ez du esaten basta (hori da ‘hirurogeita hamar aldiz zazpiren’ esanahia).

Batzuetan, ezinbestekoa da eraso edo kalte egiten duten pertsonengandik aldentzea. Baina barkamenak ez dauka horrekin zerikusirik, baizik eta geure barnean lantzen dugun jarrerarekin.

Barkamena ez dator boluntarismotik, baizik eta zer garen konprenitzetik. Kaltea dator ez garen harekin identifikatzetik, eta gure egoaren interesen arabera bizitzetik.

Baina biziarekin bat garela ikusten dugunean, ohartzen gara dena bizia dela, mila formatan espresatzen delarik.

Barkamenak beti ongi, etxean, sentiarazten gaitu, eta, aitzitik, edozein gorroto formak, haserrek edo mendeku-gosek haustura sortzen du gure barnean, eta aztoramendu jasanezina.

  (cf. Guía para volver a casa, E. Matínez Lozano, Desclée de Brouwer, 294 or.)
[17.8.13−17.8.19 astea]

 

Publicado en 1 Igandeko ebanjelioa | Etiquetado | Deja un comentario

Sentibera eta irudikorra

Batzuetan erraz nahasten ditugu sentiberatasuna eta irudikortasuna. Adibidez, aise ofenditzen dena sentibera dela diogu; erraz ofenditzen dena, ordea, ez al da irudikorra? Bi izaera horiek (sentibera/irudikorra) gertu daudela ematen dute, baina bada alderik bien artean.

Sentiberatasuna da beste pertsonekiko hurbiltasuna, animalia eta izadi osoarekiko ardura eta enpatia. Besteak ondo ikusitakoan poztea, inguruan dena ongi ikusitakoan barruan atsegina sentitzea, besteen lorpenekin aurpegian irribarrea loratzea, negar egiten dutenekin batera negar egitea, besteekin sintonizatzea eta besteen bizipenak baloratzea, bestearen tokian jartzeko gaitasuna.

Irudikortasuna, aldiz, beti norberaren inguruan dabil, egoari eskutik helduta. Inbidia lehengusua du; irudipena, senide; umore txarra ere bai; gaizki pentsatzea zer esanik ez. Konfiantzaz beti urri dabil irudikorra. Eztabaida txikietan ere nabaritzen zaio petralerako joera. Erraz ofenditzen da, noski. Pelikula itzelak asmatzen ditu inoren kontra, baina azkenean bere kontrako bihurtzen zaizkio. Zehar-begiratua da irudikorraren begiratzeko modua. Errezelo txarrez betea burua. Sufrimenduaren iturria da irudikortasuna. Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

Buruan edo hortzetan

Komunera joateko ere karneta eskatuko digute aurki. Orwell-en ‘Anaia Handia’ izugarri bat bihurtu da mundu osoa.

Kontrako bankura joan nintzen txekea kobratzera. Abisurik gabe aldatu didate bankua, aurrekoan beste batetik kobratzeko bidali ostean. Ez nekien herri horretako zein kaletan edo tokitan aurkitzen zen banku ‘berria’. Galdezka, iritsi nintzen, horratik, ‘Erromara’. Atera irekitzeko, tinbrea jo behar. Mutilak, babestuta daude oraintxe gauzak! Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

KONPARTITU

«Ez daukate zertan joanik, eman zeuok jaten» (Mt 14,13-21)

‘Ogien biderkaketaren’ kontakizunarekin ari gara. Lau ebanjelio kanonikoetan azaltzen da. Horrek esan nahi zerbait handia gertatu izango zela, lehen komunitate haietan horrelako inpaktua eragin bazuen. Nahiz eta hipotesi hau edo hura bermatzeko daturik ez dugun.

Agian, Jesusen presentzia karismatikoak jendea erraz mobilizatzen zuen, zeukaten dena konpartitzera. Eta, hain zuzen konpartitze hori zen ‘miraririk’ aski, eta gauza bat azpimarratzen da: konpartitzeko gai garenean, denentzat iristen da, eta sobratu gainera.

Konpartitzeak errukia esan nahi du, bestearen tokian jartzea, besteari fabore egitea; noski, merezitako faborea. Bestearen ezin eta sufrimenduaren aurrean, barrena, erraiak, mugitzen ez bazaizkigu, zerbait gaizki dabil. Barrengo zarrastada edo astinaldiak eramaten gaitu pertsona behartsu edo minduaren aldeko ekintza efikazak burutzera.

Bada Urrezko Erregela bat tradizio guztietan –euskaraz ere sarritan errepikatu dena– :“Ez egin besteri zeuri egitea gustatuko ez litzaizukeenik”. Edo “tratatu besteak zeu tratatua izatea nahiko zenukeen moduan”. Ez gintezke ‘izan’ elkarrekin baino, bata bestearen baitan bizi gara, identitate konpartitua da gurea. Hori konprenitu eta horren kontzientzia hartuz gero, ez dago gehiagoren beharrik. Ez dago paternalismorik eta ezta premiarik ere.

  (cf. Guía para volver a casa, E. Matínez Lozano, Desclée de Brouwer, 283 or.)
[17.8.6−17.8.12 astea]

 

Publicado en 1 Igandeko ebanjelioa | Etiquetado | Deja un comentario

Gazteak asteburuan

Asteburuko gauak eta, batez ere, ordu txikiak, bereziki uda garaian, ernegagarriak omen gurasoentzat. Aldez aurretik dakite loak ez dituena aise hartuko. Oherako asmoa hartzen dutenean, batek baino gehiagok (ausartenek) lo egiteko pilula hartuko du ‘behingoagatik’?. Baina, halaxe ere, begiak ernai eta belarriak erneago: zaratarik txikiena entzuten dutenean, “hara hemen da”, esanez, nahiz eta, beharbada, sarri errepikatuko den alarma faltsua izan, eta berriz ere zain jarraitu behar, giltza-hotsa entzun arte edo… Ez dakit zer mekanismo klase dagoen gure buru horretan, askotan entzunarazten digu gustukoa dugun zaratotsa, kasu honetan giltza txikiaren soinua. Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario

PERLA

“Soroan ezkutaturiko altxorraren antza du Zeruetako Erreinuak” (Mt 13,44-45).

Parabola horrek Chuang Tzu-rena omen den beste bat, K.a. IV. mendekoa,  gogoratzen digu: Gauaren koloreko perla. Honela dio: “Enperadore Horia paseoan joan zen Ur Gorriaren Iparraldera, Kwan Lun mendira. Inguruan begiratu munduaren ertzetik. Etxerakoan, galdu egin zuen gauaren koloreko perla. Zientzia bidali zuen perlaren bila, eta ez zuen ezer lortu. Analisia bidali zuen gero perlaren bila, eta ez zuen ezer lortu. Logika bidali zuen hurrena perlaren bila, eta ez zuen ezer lortu. Orduan, Ezerezari galde egin zion. Eta Ezerezak zeukan perla! Enperadore Horiak: “Benetan harrigarria: Ezereza, inork bidali ez bila, ezer egin ez bila zezan, eta berak eduki gauaren koloreko perla!”. Seguir leyendo

Publicado en 1 Igandeko ebanjelioa | Etiquetado | Deja un comentario

‘Kontzientzia txarra’

‘Kontzientzia txarra’. Gauza horiek beti dira komatxo artean ipintzekoak. Nor gara gu inor epaitzeko? Blesa jaunaren heriotzari buru ari naiz. Hipotesi gehienen arabera bere buruaz beste egin du. Baina ez ahantzi edonork egin lezakeela hori. Adituek diote, %99,99, kasuetan gaixotasunaren (depresioaren) ondorioa izaten dela.

Batzuek, ordea, kontzientzia txarrari atxikitzen diote, askotan errua. Ni ez naiz hor sartuko. Jauzi handia egin eta benetako kontzientzia txarraren historia batera pasatuko naiz, nahiz eta, denboraz eta gertaeraz, arrunt urrunduko naizen. Julian Grimau aipatu nau dut; besteak beste, hura delako nire kontzientzia politikoa esnarazten, neurri batean, lagundu zidana. Aurrekari horrekin, jende askok ulertuko du zergatik ez naizen batzuk bezain abertzale sutsua edo abertzale hutsa. Seguir leyendo

Publicado en 1 Artikulua/Prentsa | Etiquetado | Deja un comentario